Glasgow

We wonen zo fijn centraal in Dunblane dat je ook in iets van drie kwartier met de auto naar Glasgow reist. Dat deden we vrijdag. We parkeerden aan Jamaica Street en ontbeten in het Chrystal Palace.

Toen we vervolgens de stad verder inliepen was George Square het eerste plein dat we tegenkwamen.

In Glasgow heb je meerdere mooie musea. Het is ook bekend van de Schotse Art Nouveau van Charles Rennie Mackintosh.

Vandaag stond de GoMa op mijn lijstje, de Gallery of Modern Art. Het gebouw waarin het museum is gehuisvest, is oorspronkelijk gebouwd als woonhuis voor een puissant rijke tabakshandelaar. Zo eentje dus die zonder de slavernij nooit zoveel geld had kunnen verdienen.

Hieronder een indruk van het interieur. Meer over de kunst in een aparte post.

Glasgow is veel meer dan Edinburgh een typische Britse stad (en dus minder uniek). Met brede parallelle straten en daartussen pleinen en parken. Het is minder toeristisch ook. Wij waren er al eens een volle week een jaar of zes geleden.

Er is genoeg te zien. En het is ook leuk gewoon wat door de stad te dwalen.

Overal in Glasgow zie je de tegenstelling tussen klassieke en moderne architectuur.

Drury Street, Glasgow

Ook in Glasgow helden genoeg. Op George Square zagen we al James Watt, de man die het rendement van de stoommachine zover wist op te schroeven dat er een industriële revolutie mee kon worden aangedreven.

In de schaduw van de Buchanan Galleries, een groot winkelcentrum in het noorden van het centrum, staat dit standbeeld van Donald Dewar (1937-2000).

Schotland heeft sinds 1999 (weer) een eigen regering. Dewar is één van degenen die zich daar daarvoor sterk had gemaakt. Hij won de eerste verkiezingen en werd de eerste Schotse premier.

Helaas had dat zoveel van zijn gezondheid gevergd dat hij een jaar later in office overleed.

Wat mooi is aan zijn standbeeld is dat hij er zo gewoon en menselijk uitziet. Ik weet alleen niet of zijn kleermaker dat heel erg op prijs stelt.

Het was voor mij tijd om naar de kapper te gaan. Toen we terloops bij The Nile Barbers naar binnen keken zat er maar één klant te wachten. Dat is te doen.

Voor mij is naar de kapper gaan een soort van noodzakelijk kwaad. Deze barber shop maakt het nog een beetje avontuurlijk. Maar Linda heeft geïntrigeerd genoten van dit inkijkje in een typische mannenplek. (Vraag het haar maar.)

Het is trouwens ook één van de minst schone plekken waar we ooit geweest zijn. Het zal wel een man/vrouw-ding zijn dat haar dat opviel en het mij ook achteraf niet zoveel doet …

We deden vervolgens wat we vaker doen bij een bezoek aan een stad: we overbrugden de tijd tussen sightseeing en diner met een film. En vervolgens aten we heerlijke tapas in Cafe Andaluz.

Net als de Schotten wilden wij ook wel ‘s wat anders.

Ook dat kan prima in Glasgow.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s