Wallace Monument en Sheriffmuir

De Schotten houden belangrijke historische gebeurtenissen, plaatsen en de helden die daarbij horen in ere. Na Linda’s paardrijden en een paar uur werken bezochten we vandaag twee van die plaatsen die hier dichtbij in de buurt liggen (je hebt ze trouwens overal).

De eerste was het Wallace Monument, een in de negentiende eeuw gebouwde toren ter ere van William Wallace – ook bekend als Braveheart. De toren staat op de heuvel die uitzicht biedt op de plaats waar de slag om de Stirling Bridge werd uitgevochten. We praten dan over 1297.

Onderweg naar boven momenten uit de Schotse geschiedenis. Waaronder de bouw van het Wallace Monument, waarvan hier een model.

De Schotten wonnen daar – eigenlijk omdat de Engelsen overmoedig een brug over de rivier overstaken en aan de andere kant werden afgeslacht. Wallace werd de held van Schotland en een outlaw voor de Engelsen. Hij vluchtte naar Europa, maar kwam toch terug. Uiteindelijk werd hij gevangen genomen en opgehangen. Dat de delen van zijn gevierendeelde lichaam als voorbeeld over heel Schotland werden verspreid heeft uiteindelijk waarschijnlijk juist in zijn populariteit en de Schotse vrijheidsstrijd bijgedragen.

Dat voor Wallace in de negentiende eeuw dit monument werd gebouwd, heeft denk ik ook te maken met de revival van de Schotse cultuur die in die eeuw plaatsvond.

Op de top van het Wallace Monument

Het bezoek aan de toren vereist dat je het laatste deel van de heuvel beklimt (je kunt ook een busje nemen). In de toren zelf kom je via een wenteltrap eerst in diverse kamers terecht.

In de eerste wordt Wallace’ verhaal nog eens verteld in een mooi vormgegeven video van 3 minuten.

In de tweede een galerij met borstbeelden van Schotse helden. Denk Sir Walter Scott, Robert Burns en James Watt.

In dit illustere gezelschap ook een man als John Knox, de vrij onzachtzinnige voorvechter van de Schotse reformatie. Ook de Schotten hebben af te rekenen met helden die we nu met andere ogen zouden bekijken, lijkt me.

Ook pijnlijk met de ogen van nu: het zijn allemaal mannen. Men maakt dat nu goed door het publiek te laten stemmen op vrouwelijke helden uit de Schotse historie.

In de derde galerij informatie over de slag. Je kunt je eigen wapen maken en vervolgens op de foto – helemaal klaar voor de strijd.

Nog één trap hoger en je hebt uitzicht rondom. Op de universiteit van Stirling, op de stad en op de omgeving – we zagen zelfs Dunblane liggen. Maar je hebt vooral uitzicht op het slagveld.

We reden terug naar huis, maar namen de omweg via Sheriffmuir. Dat is een mooie rustige weg, die je direct aan de grens van de Ochill Hills brengt.

Het is ook een andere plaats van oorlogshandelingen tussen Schotten en Engelsen. Hier verzuimden de Schotten de Engelsen in de eerste Jacobijnse opstand definitief te verslaan en door te stoten naar het zuiden. We praten inmiddels over 1715.

Er is een gedenksteen voor de Clan MacRae, waarvan leden meevochten.

Verderop heeft men de moeite genomen het verhaal op te prikken. Het is rechtsonder voorzien van de poppies (klaprozen) die overal in het Verenigd Koninkrijk het eerbewijs zijn aan oorlogsslachtoffers.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s