Praktische problemen

We zijn net weer terug in Schotland, na een familieweekend in Nederland. Zoë en haar oma waren jarig. De laatste trakteerde ons voor haar 80-ste verjaardag op een lang weekend in een vakantiepark.

Rond onze terugreis gisteren, appte ik met Annemieke voor een zakelijke afspraak. Toen het vliegtuig van de terminal wegtaxiede, schreef ik: Als alles volgens plan gaat ben ik 16 uur weer ’thuis’. En ze antwoordde: Haha Schotland voelt dus als thuis! Daar was ik al bang voor.

En dat is zo, want we wonen hier nu twee maanden, kennen de omgeving en The Mill House is echt ons plekje geworden.

Maar die week in Nederland – we vertrokken al de 2e en logeerden bij mijn schoonmoeder – maakte voor mij wel duidelijk hoe fijn het is samen te zijn familie en vrienden. En dat het een gemis is ver bij jullie vandaan te wonen. Heel fijn dat we de komende maanden een paar van jullie op bezoek krijgen.

Onze terugkeer kwam ook met praktische problemen.

Voor ons vertrek al had ik mijn auto laten nakijken. De motor bleek kapot en zou tijdens ons verblijf in Nederland worden gemaakt. We reisden daarom van Edinburgh Airport met de trein naar Perth om hem op te halen. Hij was niet klaar. En we kregen dit leenautootje mee.

In Dunblane was het 12 graden en regenachtig. Thuis bleek de verwarming niet meer te werken. Die werkt op kerosine en de tank bleek leeg. Dus vanochtend bellen om nieuwe brandstof te bestellen. En tussendoor extra hout halen voor de wood stove zodat we het in ieder geval een beetje warm konden maken hier.

Vandaag alsnog mijn auto opgehaald en dat gecombineerd met een bezoekje aan het museum in Perth. Er zijn twee nieuwe tentoonstellingen. Eén over de Schotse clans uit de regio die een rol speelden in de Jacobijnse opstand.

En een nieuwe expositie van hedendaagse documentaire fotografie. Sophie Gerrard (1978) fotografeerde vrouwen die werken in de agrarische sector. Bijvoorbeeld omdat ze hun eigen boerderij hebben of schapen hoeden. Mooie series. Intieme portretten. Per vrouw één. Aanrader.

En daartussendoor belde ik om even bij te praten met mijn collega Bas. Hij vroeg me advies over een dilemma wat in zijn project speelt.

Over mijn zorgen over kerosine en auto, zei hij: ‘Je wilde de hele ervaring. Daar horen de problemen bij. Mooi dat je die ook allemaal weet op te lossen.’

En zo is het.

En nu gooi ik nog een blok hout op het vuur.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s