Loch Ness en Culloden Battlefield

Op de eerste zondag dat ze samen hier waren reden we met Zoë en Mattijs een flink stuk naar het noorden. Op het lijstje stonden met name Loch Ness en het slagveld van Culloden.

Het is inmiddels best een bekende route voor ons. Maar hij blijft mooi.

Langs Loch Ba – heel typisch, omdat het eigenlijk veel losse meertjes zijn, heel anders dan de meest andere lochs hier.

Door Glen Coe Valley – misschien zei ik het al eerder: deze wordt wel beschouwd als de mooiste van Schotland.

Bij Fort William volg je dan de Great Glen in noordelijke richting.

Bij Speanbridge lieten we ook hen het monument zien dat is opgericht voor de Britse commando’s die vochten in de tweede wereldoorlog en hier hun oefenterrein hadden. (Ik schreef er hier al eerder over.)

Aan de voet van het monument liggen nog altijd regelmatig nieuwe kransen met persoonlijke wensen. Bijna altijd zijn deze versierd met poppies, de klaprozen die zo kenmerkend waren voor de Vlaamse en Franse velden waar de de loopgravenoorlog werd uitgevochten.

Bij Fort Augustus dronken we koffie en keken we naar het schutten van de sluizen in het Caledonia Canal.

Rapport over Loch Ness: geen monster gezien.

Bij Culloden ligt de moor waar de laatste slag van de Jacobite rising is uitgevochten. Bonnie Prince Charlie, die als nazaat van de Stuartdynastie dacht recht te hebben op de troon, kwam in 1745 over uit Frankrijk en wist een leger te formeren van voornamelijk Schotse Highlanders. Er werden diverse slagen uitgevochten en het drong diep in Engeland door.

In het voorjaar van 1746 was zijn leger echter danig verzwakt en zetten de Engelsen orde op zaken door het bij Culloden verpletterend te verslaan.

Er is een heel mooi visitors center waarin de aanloop en de slag zelf mooi worden geillustreerd.

Aan het eind van de reis in de tijd – vanuit het perspectief van beide partijen, de ene rechts, de andere links in de gangen – wordt met een film de gruwel die de strijd geweest moet zijn heel mooi in beeld gebracht.

Op het slagveld is met vlaggen aangegeven hoe de linies stonden opgesteld voor de strijd losbarstte. Dat die voor de Schotten, die ervoor kozen zelf in de aanval te gaan dramatisch verliep, is zeker ook te wijten geweest aan het moeilijke landschap.

Voor alle clans die meevochten is een gedenksteen geplaatst. Het slagveld wordt nog veel bezocht door afstammelingen van overlevenden – met name die later naar de VS, Canada en Australië zijn geëmigreerd.

Nog geen tien minuten rijden daarvandaan liggen op een compacte kavel drie prehistorische grafmonumenten en een paar stone circles.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s