Highland Games Pitlochry

Op het verlanglijstje van Leendert en Janneke stond ook: een flinke dosis Schotse cultuur. En hoe kun je die beter beleven dan op de Highland Games.

Gelukkig waren die er ook dit weekend. We reden ervoor – via de toeristische route – naar Pitlochry.

We stopten wel even net voorbij Aberfeldy bij de top-chocolatier van Schotland.

Op de parkeerplaats stond een rijtje Rolls Royces en Bently’s op weg naar een rally-event. Eén van de berijders stond erbij en vertelde graag over zijn automobiel.

(Het gesprek viel stil toen het vertrek uit de common market ter sprake kwam. Dat is voor veel Schotten geen populair onderwerp …)

Binnen was het al een belevenis om samen het menu te bestuderen en de keuze te maken uit alle varianten chocolade en gebak.

We dronken koffie en thee, Leendert en Janneke kozen twee varianten warme chocolademelk.

In Pitlochry liepen Leendert en ik even het centrum in om geld op te nemen. Onderweg een stand van de Schotse onafhankelijkheidspartij. Nu de Brexit in een beslissend stadium lijkt te komen en de Britse regering er – volgens veel Schotten – een potje van maakt, zetten zij graag de onafhankelijkheid van Schotland weer op de agenda.

Ze hadden voorbijgangers laten stemmen over stellingen door hen stickers op een flipover te laten plakken. Deze meneer legde aan Leendert graag nog even uit hoe het allemaal zit.

Over de Highland Games, de bekende Schotse gatherings, schreef ik al eerder. Je ziet er steeds vergelijkbare krachtmetingen terug. En het dansen. En de pipe bands.

Dat neemt niet weg dat Linda en ik er steeds weer van genieten. En het ook leuk vinden te zien hoe anderen dat doen.

Toen we aankwamen was de competitie tussen de open heavies al in volle gang. Hier een beeld van het onderdeel hamerslingeren.

Er was vandaag naast de eretitel voor doedelzakbands ook een individuele erestrijd tussen pipers gaande. Elke speler brengt drie traditionele melodieën ten gehore. De juryleden beoordelen individueel hoe goed die worden gespeeld. Maar letten daarbij ook op de outfit en de hele presentatie.

Die mag best een beetje intimiderend zijn. Je bent highlander nietwaar?

Bij deze fish ‘n’ chips tent stond zo’n rij – dat moest wel lekker zijn. Het rapport van Leendert en Janneke: dat gold wel voor de vis – niet voor de friet.

Er was een tent voor bezoekers van overzee. We werden hartelijk welkom geheten, schreven onze naam in het register en kregen sandwiches, worstenbroodjes en koek van de dames van de blindegeleidehondenvereniging.

Eén van de heren vroeg ons hem van de drank af te helpen. We deden graag een glaasje mee.

In de tussentijd ging de tug o’ war – het touwtrekken – gewoon door. Later zouden we zelf de bloedstollende finale nog volgen. De laatste twee teams hingen tien minuten lang als bevroren in het touw elkaar in evenwicht te houden. Uiteindelijk won het eerste team uit Elgin.

Ook in Pitlochry werd weer gefietst.

En tegen zessen werd ook deze dag ceremonieel afgesloten met de massed pipes: alle doedelzakbands die eerder streden om de titel, marcheerden gelijktijdig door de arena, hetzelfde klassieke thema spelend. Een indrukwekkend gehoor en gezicht …

… waarvoor we graag nog even bleven wachten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s