Weer ‘thuis’

We zijn weer ‘thuis’. Dat wil zeggen: we zijn zonet aangekomen in Nederland en wachten nog op de overdracht van de sleutel van ons huis hier. Mooi even de tijd voor een blogpost.

Gisteren vertrokken we al vroeg uit Dunblane na uitgebreid afscheid te hebben genomen van Jane en Hugh, onze landlords.

De boot zou vijf uur vertrekken, dus er was nog tijd voor een uitstapje onderweg. We namen de A7 en de A68 – de mooiste route die je van Edinburgh naar Newcastle kunt nemen.

Het doel: Melrose. Waar ooit één van de belangrijkste kloosters van Scotland was gevestigd. Daarvan staat alleen de kerk nog deels overeind.

Een tip voor als je wat langer in Schotland zou willen verblijven en van dit soort sites houdt: al in mei zijn we lid geworden van Historic Scotland. Je krijgt dan een jaar lang gratis toegang tot alle bezienswaardigheden die ze beheren. Melrose Abbey staat ook op dat lijstje.

Dit klooster was ooit een belangrijk spiritueel en ook economisch middelpunt van deze streek. Er woonden op het hoogtepunt ongeveer 50 Cisterciënzer monniken en ongeveer 150 lekenmonniken die in het klooster een verblijfplaats en werk vonden. Er was een periode dat het klooster de grootste schapenfarm van Europa was.

Tenminste, als ik het goed heb onthouden van de audiotour.

In Melrose zelf aan het dorpspleintje genoeg mogelijkheden voor een heerlijke lunch.

Het afscheid van Schotland ging in stapjes. Eerst de grens tussen Schotland en Engeland. Die is in zekere zin natuurlijk – het is een reeks heuvels die beide landen van elkaar scheidt. Op het punt waar je Schotland verlaat kun je ver terugkijken op het land waar we de afgelopen maanden zo van genoten hebben.

Een laatste hoogtepunt van onze reis was dit busje, met meer dan levensgroot de mannetjes waar Linda zo’n fan van is.

We reden door naar de boot, aten wat in onze hut, dronken wat in de pub aan boord terwijl we de Tyne afvoeren en het landschap aan ons voorbij zagen trekken.

Een beetje weemoedig zagen we vervolgens het Britse land in de verte verdwijnen.

En nu dus weer ‘thuis’. Wat ik tussen aanhalingstekens zet, omdat we ook het gevoel hebben dat we een nieuw thuis hebben verlaten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s